Ogłoszenie specjalne!

Jutro, 26.05, w poniedziałek w Newsweeku pojawi się dodatek z okazji dnia dziecka - Newsweek Junior.

Otóż, co najważniejsze, w skład redakcji wchodzi Wasz wspaniały Wakarek pod pseudonimem artystycznym Wiktor Marczyk.

Moje teksty uświadczycie w dziale biznesowym .

Miłej lektury!

P.S. Rozdaję autografy XD

Ostatnio zaobserwowałem coś ciekawego w świecie osób prezentujących swoje prace na DA. Otóż mnóstwo osób wykonuje prace na zamówienie. Co jednak jest w tym najgorsze (jakiś mój kompleks, czy co?), że jak zwykle, wszystkie ciekawe sprawy dotyczą osób posługujących się linią, a nie znakiem.

Dlaczego literaci są odstawiani na dalszy plan? To będzie moja trauma w całym dalszym twórczym życiu!

Dlatego, jeśli ktoś sobie życzy, wykonuję opowiadania i inne prace na zamówienie. I nawet nie będę oczekiwał zapłaty (w gim. za wypracowanie brałem 10zł, od pakietu dwóch prac 15zł.

Dajcie się wykazać! XD

W końcu jakieś ożywienie na moim devie. Choć i tak większość rzeczy przeszła bez echa XD. Ale przynajmniej coś dodałem, czuję satysfakcję .

Postanowiłem, że wychodzę z podziemia i biorę się na poważnie za udział w konkursach. Niedługo będziecie bulić ciężką kasę za moje teksty i będziecie żałować, że nie chciało Wam się czytać moich prac na DA .

Ostatnio stwierdziłem, że szybkość napływania do mojej głowy nowych pomysłów jest o wiele, wiele większa niż prędkość ich realizacji. Obecnie tworzę dwie powieści, dwa opowiadania, czasami napiszę jakiś felieton, a do tego doszło moje najmłodsze dziecko, projekt na lata - stworzenie własnego świata od podstaw. Ze wszystkim - bóstwami, bohaterami, mapami, krainami, językami, bestiariuszem, rasami, profesjami i pewnie wieloma rzeczami, o których jeszcze nie pomyślałem. W trakcie będę pewnie pisał opowiadania w oparciu o ten mój świat. Zacznę od historii bóstw. Życzcie powodzenia proszę.

Męczy mnie także to, że trudno teraz o czytelników. Autorzy prac plastycznych mają o wiele więcej obserwatorów i komentatorów, aniżeli ci, którzy piszą. Oczywiście jest to winą tego, że rysunek ogląda się mniej czasu, niż jest to potrzebne na przeczytanie opowiadania.

Ale ja i tak będę tworzył po swojemu. Bo nie umiem rysować

Dzisiaj, o takiej dziwnej porze 00:18 ogarnęło mnie to cudowne uczucie, tak ważne dla autora. Poczułem, że mam wenę, że mam pasję, że się rozwijam w dobrym kierunku. I to przeświadczenie, że coś dzięki temu zdobędę jest tak wspaniałe, że aż trudne do opisania. Tworzenie idzie mi lekko i sprawia mi ogromną przyjemność. Coś cudownego! Mam nadzieję tylko, że więcej czytelników to dostrzeże.